Recensies

Sterrenstof – Krystal Sutherland

Henry is nooit verliefd geweest. Tot Grace aan het begin van het examenjaar bij hem op school komt. Grace is vreemd. Ze draagt jongenskleren. Ze loopt met een kruk. Ze zegt nee tegen het hoofdredacteurschap van de schoolkrant, waar Henry al jaren van droomt. Het is overduidelijk dat Grace een groot verdriet met zich meedraagt. En toch. Henry wordt verliefd op haar. Tot over zijn oren, met open ogen, met alle kans op een gebroken hart. Want als je geen risico durft te nemen voor de liefde van je leven… wanneer dan wel?

b28763154295d4b092f75ec78f710127

3 Bibi HeartsIk gaaf dit boek 4 sterren, waarbij ik nog zat te twijfelen tussen 3 en 4.
Het begin was prachtig , ik was maar op pagina 5 en heb al tranen gelachen. De humor waarmee het boek begint is gewoon niet te geloven. Het is vrij simpel geschreven zonder moeilijke worden of een moeilijk verhaal.
Vooral Henry en zijn ouders hebben me echt buikpijn van het lachen bezorgd.
In het begin wist ik niet zo goed wat ik met Grace aan moest eigenlijk, ze was heel haar en haar houding beviel me niet echt. Ik von haar maar arrogant en raar maar dat was geloof ik juist de bedoeling.
In de loop van tijd kwamen steeds meer gesprekken tussen Henry en Garce en ooit volgde ik het niet meer. Hun gesprekken waren voor mij soms erg verwarrend.
Als ik ongeveer bij de helft van het boek was maakte de humor plaats voor een erg serieus verhaal met veel verdriet. Hier moest ik soms wel even slikken en ik begreep nu hoezo Grace zo apart was.
Ik ben meest iemand die eigenlijk al snel door heeft hoe dit verhaal zou gaan eindigen maar hier zat ik behoorlijk fout.
Het einde was dan niet zoals ik me had voorgesteld maar het opende mij wel de ogen wat betreft liefde en gevoelens.
,,Ken je dat gevoel, dat je na een doodvermoeiende dag het liefst in bed wil kruipen en alleen maar wil slapen? Zo voelt het leven voor mij.Er zijn mensen die boeken lezen over vampiers en die snakken naar onsterfelijkheid maar soms ben ik blij dat ik na dit alles voor altijd kan slapen. Dan is er geen pijn meer, geen vermoeidheid. De dood is de beloning voor het leven.”
Mijn grote minpunt in dit verhaal was Grace. Ik irriteerde me dood aan haar als ze dronken was en Henry weer voor de gek ging houden. Daar hou ik echt niet van maar dit maakt natuurlijk een ,,All the feels” boek uit. Wel was er mee

1

r humor dan huilen of zwijmelen maar dat is oke.
In het algemeen is het een prachtig boek maar ik had hem dan nooit zelf gekocht om eerlijk te zijn.
Hij zat  in de Clebrate Books Box van oktober die ik gekocht had, wat een super toffe box was by the way.
Alles in al raad ik het boek iedereen aan die iets lekker luchtigs tussen door wil lezen meet veel gevoel.
Liefs Bibi
INSTAGRAM-04

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s