Recensies

A Court of Frost and Starlight

A Court of Frost and Starlight by Sarah J. MaasThe Winter Solstice. In a week. I was still new enough to being High Lady that I had no idea what my formal role was to be. If we’d have a High Priestess do some odious ceremony, as lanthe had done the year before. A year. Gods, nearly a year since Rhys had called in his bargain, desperate to get me away from the poison of the Spring Court to save me from my despair. Had he been only a minute later, the Mother knew what would have happened. Where I’d now be. Snow swirled and eddied in the garden, catching in the brown fibers of the burlap covering the shrubs My mate who had worked so hard and so selflessly, all without hope that I would ever be with him We had both fought for that love, bled for it. Rhys had died for it.


Ik kan niet eens beginnen met vertellen hoe erg ik dit boek wilde hebben. Na het laatste deel van de ACOTAR series te hebben gelezen was dit hèt boek dat ik moest en zou hebben in 2018. Na enige vertraging bij de leverancier mocht ik hem dan eindelijk in mijn armen sluiten en zonder dan ook maar een seconde langer te wachten begon ik te lezen.

“Stars flickered around us, sweet darkness sweeping in. As if we were the only souls in a galaxy.”

Dit boek(je) is alles wat ik wilde hebben na de originele trilogie. Het is een kort vervolg op de gebeurtenissen uit de trilogie en geeft een beeld van de nasleep van de oorlog met Hybern. In het boek volg je Feyre tijdens de renovatie van de Regenboog en de keuzes die ze maakt bij het helpen van de artiesten, maar je volgt ook Rhysand die de Illyrians probeert te helpen met het opbouwen van hun troepen, hun thuis en het trainen van hun vrouwen terwijl er binnen hun ranken enige negativiteit onstaat over Rhysand als High Lord en zijn aandeel in de oorlog met Hybern.

En niet alleen dat maar je krijgt ook al enig inzicht in het leven van Cassian en Morrigan die, als we de geruchten mogen geloven, meer naar voren zullen treden in de opkomende boeken. Zo volg je Cassian die voor elkaar probeert te krijgen dat de vrouwen onder de Illyrians ook recht krijgen op goede training zonder dat hun dagelijkse klusjes in de weg komen te staan, en Morrigan die met zichzelf in de knoop ligt als het gaat om Eris en wat er tussen hun gebeurd is.

“To the blessed darkness from which we are born, and to which we return.”

Zoals ik al zei is dit boek alles wat ik kon wensen. De originele trilogie is me zo dierbaar en is ook absoluut een serie die in mijn top 5 staat, en nadat ik door het einde van deel 3 toch ietwat teleurgesteld was is dit het perfecte remedie geweest. Ik kreeg alles wat ik nog wilde na het einde in ACOWAR.

Het is grappig (ik heb gejankt van het lachen) maar het zit ook wederom weer vol met feels. Bovendien maakt het me super nieuwsgierig naar de volgende delen. Ik wil meer weten over Cassian, over Mor maar ook Lucien en Nesta. Vooral Nesta!

“Daggers and blades, quivers and bows. I scratched my head at the heavy, wicked-looking mace that Rhys had somehow dumped beside the desk without my noticing. I didn’t even want to know. Though I had no doubt Cassian was somehow behind it.”

Helaas is het maar een kort verhaal en had ik hem zo uit. Ik hunker echt naar meer… maar dat doet bijna elk boek van Sarah met me. Ik kan echt niet wachten tot de volgende novella (en natuurlijk het laatste deel van ToG).


Veel liefs,
Lili

5 sterren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s