Recensies

Het probleem met voor altijd – Jennifer L. Armentrout

Mallory heeft zichzelf in haar jeugd aangeleerd zo onzichtbaar mogelijk te zijn. Hoewel haar leven inmiddels veel beter is geworden, wordt ze alsnog geleid door angsten. Dan loopt ze Rider weer tegen het lijf. Ze kent hem van vroeger, uit dat andere leven. Hij beschermde haar destijds en doet dat nu weer. Maar gaat het met Rider zelf wel zo goed?

2 Bibi Hearts

Bookcover:

downloadOh lord, hier ben ik het totaal niet mee eens en je kan wel zien waarom. Why? Waarom deden de Duitse uitgevers dit? Verschrikkelijk. Dit is echt zo een standaard cover wat ik helemaal verschrikkelijk vind. Sowieso past het totaal niet bij de boeken van Jennifer L. Armentrout en dan is dit cover ook nog vaak gebruikt bij andere boeken zoals Jojo Moyes . Ik had heel graag het orginele cover hier gezien want dit is een van mijn favo covers van haar boeken. Ondanks dit, was er wel een klein lichtpunt want ik vind dat het wel een beetje bij het verhaal past gelukkig. Ik moet eerlijk bekennen dat ik baal dat ik dit boek niet in de NL versie heb maar ben toch blij want dit boek is door Jennifer persoonlijk gesigneerd. Ik had voor 2 jaar terug bij haar op de Facebook pagina boeken gewonnen die ik gratis weg mocht geven met win-acties. Omdat dit niet zo liep als gepland mocht ik een paar voor mezelf houden.

Verhaal:

In dit boek volg je het verhaal van de 17 jarige Mallory Dodge die (eerlijk gezegd) een klote jeugd heeft gehad. Het wordt al snel duidelijk wat er allemaal is gebeurd en dat zij door haar pleegouders mentaal is mishandelt. Dit stuk van het verhaal vond ik verschrikkelijk om te lezen want niemand heeft zoiets verdiend. Mentale mishandeling is net zo erg dan fysieke mishandeling. Hierdoor is Mallory heel erg terug getrokken en kan zich moeilijk openen voor mensen. Heel begrijpelijk als je haar verhaal leest natuurlijk. Mallory zat niet alleen in deze nachtmerrie vast. Rider Stark zat bij hetzelfde pleeggezin en probeerde haar te beschermen. In dit boek lees je in het hier en nu maar af en toe krijg je flash-backs die Mallory heeft met het verleden. Zo komen alle puzzelstukjes langzaam bij elkaar.

4 jaar later leeft Mallory bij een nieuwe pleeggezin. Carl en Rosa zijn beide arts en leven een goed leven. Mallory heeft een soort beste vriendin en het is tijd voor haar om op een openbaar school te gaan na thuis onderwijs. Op haar eerste schooldag kom zij een oud bekende tegen waar ze nooit verwacht heeft om diegene weer te zien. Worst het voor Mallory te veel? Lukt het haar om eindelijk het verleden te laten rusten en kan zij verder gaan?

Personages:

Ui… dit is een lastige moet ik zeggen. Ik had heel wat gevoelens deze keer. Beginnen we gewoon bij Mallory. Ze heeft echt een hell doorstaan. Zoiets wens je niemand toe. Nadat ze uit het verschrikkelijke huis is weggehaald en geplaatst werd bij een nieuwe pleeggezin kan ze haar leven weer oppakken. Dit gaat met pieken en dalen wat natuurlijk ook logisch is als je 13 jaar in zo een verschrikkelijke toestand hebt geleefd. Ik moet zeggen dat ik haar best dapper vond in sommige momenten maar in andere weer schijt irritant. Ze wou van alles en deed uiteindelijk weinig. Ik weet niet maar ze haalde me soms het bloed onder de nagels vandaan. Tuurlijk snap ik wel dat je een klote kindheid hebt gehad maar er zijn nog heel wat andere mensen daar buiten die dat ook hadden en ze gaan alsnog door. Niet elk mens is hetzelfde natuurlijk maar ja wat ik zeg ik vond het soms behoorkijk irritant , dit soort medelijden met jezelf hebben.

Rider was eigenlijk niet beter. Hij deed super stoer maar vanaf het begin had ik al door dat hij nog dieper in de shit zit dan Mallory. Rider probeerde alles te zussen maar daardoor haalde hij zichzelf behoorlijk naar beneden. Zijn hele zelfbeeld was naar de klote en dat vond ik behoorlijk zielig want hij had het zelf niet eens door.

Kortom, 2 hoofdpersonages met een heel groot rugzak op hun schouders maar wat ik miste waren de gevoelens. Sommige gaan nu zeker raar van op kijken maar toen ik het boek las waren mijn emoties allemaal op een lijn. Voor mij was het nog TE weinig.

Conclusie:

Tja …ik zat heel lang te twijfelen hoeveel sterren ik nou moet geven. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit een boek zo snel heb gelezen wat zoveel pagina’s had maar toch pakte het me emotioneel totaal niet. Ik had er meer van verwacht. Meer gevoelens , meer diepgang…gewoon meer. Begrijp me niet fout want het was een super goed boek maar ik ken betere boeken van Jennifer L. Armentrout. Ga ik het boek andere mensen aanraden: JA maar ga ik het nog een keer lezen: NEE

 

Liefs Bibi

FireFly_logo_DEF-04

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s