Recensies

Mermaid – Louise O’Neill (recensie exemplaar)

Ik kijk omhoog. Ik kijk naar de donkere zee, de woeste golven, en doe mijn best om een glimp op te vangen van het zwakke licht in de verte. Dat is waar mijn moeder naartoe is gegaan, naar boven. En daar moet ook ik naartoe als ik de antwoorden wil vinden waarnaar ik op zoek ben.
Diep in de zee, aan de koude Ierse kust, droomt zeemeermin Gaia van een leven zonder haar tirannieke vader. Wanneer ze eindelijk voor het eerst naar de oppervlakte mag zwemmen, wordt ze verliefd op een mensenjongen. Ze verlangt naar een leven boven water. Hoe hoog is de prijs die ze daarvoor moet betalen?

2 Bibi Hearts

Bookcover:

550220Holymoly….. wat een fantastisch mooi cover is dit zeg. Toen ik het boek van uitgeverij Young & Awesome heb gekregen en ik het uit de doos haalde was ik even sprakeloos. Serieus ik meen het echt. Zo een mooi cover heb ik lang niet meer gezien. Helaas is het altijd op foto’s minder mooi te zien dan in het echt maar de kleuren blauw verlopen prachtig langs de schubben en elk klein detail is afgewerkt met zilver glitter. De Titel of zeggen we gewoon de gehele tekst op de kaft is ook in het glitter. Het gehele boek straalt een soort luxe sprookje uit en je wilt gewoon erin beginnen want het is te erg om dit lang ongelezen in de kast te hebben staan. Gelukkig heeft Young & Awesome voor een andere cover gekozen want eerlijk is eerlijk, ik vind het origineel maar niks. Zeker is het ook wel mooi maar veel te donker en te druk voor mijn smaak.

6f5e841e3505b87ae7c7ed79689d9f61.png

Verhaal:

Mhhh…oke waar ga ik als eerste beginnen. Als je het boek begint heb je natuurlijk “the little mermaid” in je achterhoofd want ja, dit zou het eigenlijk moeten zijn. Tenminste dan in een nieuw jasje. Ik verheugde me enorm erop want dit sprookje was toch een van mijn favo sprookjes van vroeger.  Helaas irriteerde ik me vrij snel, niet aan de hoofdpersonages maar aan het verhaal zelf. De eerste 50-60 bladzijden krijg je alleen maar te horen hoe klote het is dat hun moeder is weggegaan. Geen angst is niet echt een spoiler want dit lees je al op de eerste pagina.  Het was alleen maar gejank en ik was het dan toch een keer beu om er zo lang over te moeten horen. Erna werd ik toch wat pist want man wat is dit allemaal? Het Ariel sprookje was voor mij ver te zoeken. Tot de helft van het boek ging het alleen maar over vrouwen onderdrukken, soort van mishandeling en ik had het gevoel dat ik in de “Westerse wereld “ben terecht gekomen met hun culturen en hun fratsen. Nee dit ging dus totaal de verkeerde kant op. Eerlijk gezegd was ik behoorlijk teleurgesteld want ik had eigenlijk een zoet-sappig sprookje verwacht maar wat je krijgt is alleen maar drama en irritatie. Dus dit deel van het boek had ik liever helemaal overgeslagen want nogmaals: het was zwaar irritant en saai.

Toen kwam het gedeelte waar Gaia ( Muirgan) dus in de mensenwereld terecht kwam en vanaf daar werd het eindelijk leuk en spannend. Dit deel heb ik haast verslonden zo goed was het. Eindelijk weg van al die onderdrukking en die raar manier van doen en laten. Heerlijk. Ik kon dus wel een beetje genieten van de re-teling van “The Little Mermaid” en was toch blij dat het verhaal wat minder feministisch werd. Het einde was dan ook een knal en alles viel op zen plek maar alsnog kwam er weer naar voren dat mannen maar alles krijgen wat ze willen ongeacht hun doen en laten.

Personages:

1aecdb3ced6440eec39115e744a2725bTja wat moet ik hier nu van vinden.  Gaia of ter wel Muirgan is 15 dus nog niet echt heel volwassen en precies zo gedraagt ze zich soms ook. Haar vader de Zeekoning kon ik wel wat aandoen met zijn manier van handelen. Goooh wat een etterbak zeg. Over Zale wil ik het niet eens hebben want zo iemand moet gewoon in een diep gat gesmeten worden en nooit meer vrij gelaten worden. Die vent kon ik wel schieten.

Wie mij meteen sympathisch was, was de Zeeheks Ceto. Geweldig die vrouw en als je ze de eerste keer in het boek leert kennen zou je meteen weten waarom ik ze zo tof vond. Oliver was een ander caliba. Hier wist ik in het begin niet echt wat ik ervan moest denken. Het was op een manier logisch dat die zich gedroeg zoals die deed maar op de andere kant weer totaal niet. Lastig om te zeggen of ik hem nou leuk vond of niet.

Conclusie:

Alleen omdat ik het einde van het boek mega goed vond heb ik voor 2 Bibi Hearts gekozen. Dit verhaal heeft me het bloed onder de nagels vandaan gehaald en om eerlijk te zijn zou ik dit boek niet nog eens willen lezen. Het werd mij veel te veel gesproken over: vrouwen onderdrukken, mishandeling en andere dingen die ik liever niet in een re-telling van “The Little Mermaid”had willen zien. Voor mij blijft het toch een fantastisch sprookje waar je niet mee moet knoeien en helaas heeft Louise O’Neill dit gedaan. Jammer.

 

Liefs Bibi

INSTAGRAM-04

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s